Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΣΠ

Η ιστορία της ΠΑΣΠ ταυτίζεται με την πορεία του αριστερού προοδευτικού φοιτητικού κινήματος που έκανε την εμφάνισή του κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο αρχικά με την ονομασία ‘Φίλοι Ανδρέα Παπανδρέου’ (Νοέμβρης 1974) και λίγο αργότερα, το 1975 με την εξέλιξή της σε Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη (Π.Α.Σ.Π.) θέτοντας τις βάσεις για την αμφισβήτηση κάθε συντηρητικής πρακτικής και δίνοντας το έναυσμα για την αλλαγή προς τη δημοκρατική λειτουργία των πανεπιστημίων.

Η ΠΑΣΠ πρωταγωνιστεί μέχρι σήμερα στις φοιτητικές διεκδικήσεις ,πιστή στις αρχές της δημόσιας δωρεάν παιδείας και της δημοκρατίας στα πανεπιστήμια. Η αριστερή της πολιτική οδήγησε τον Κ. Καραμανλή να την αποκαλέσει ‘Αριστερά της Αριστεράς’. Ο κύριος ιδεολογικός της άξονας παραμένει η ενδυνάμωση της λαϊκής κυριαρχίας και η σφυρηλάτηση της αλληλεγγύης μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια.

Η ΠΑΣΠ μπήκε στη δεκαετία του΄80 προκαλώντας τη ριζοσπαστικότερη θεσμική και ουσιαστική αλλαγή στα ΑΕΙ.

Οι προτάσεις της για δημοκρατική μεταρρύθμιση στην Ανώτατη Εκπαίδευση αποτέλεσαν τη βάση του Ν. 1268/82, ο οποίος κατοχύρωνε την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και τα όργανα συνδιοίκησης του πανεπιστημίου.

Μόνη εναντίον όλων, έχοντας μαζί της τη μεγάλη μάζα των φοιτητών, στήριξε σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του΄80 τη δημοκρατία στα ΑΕΙ. Μάλιστα όταν το 1992 η κυβέρνηση της δεξιάς με το ‘νόμο Σουφλιά’ προσπάθησε να ακυρώσει τις προηγούμενες κατακτήσεις των φοιτητών, η ΠΑΣΠ, έχοντας συγκροτήσει γύρω της ένα ευρύτερο αριστερό δημοκρατικό πόλο, έδωσε και αυτή τη μάχη με επιτυχία. Αποδεικνύοντας την πολιτική της αυτοτέλειας στην πράξη, δε διστάζει να αντιδράσει τόσο στις προωθούμενες το 1995 σκέψεις περί βιβλιοκάρτας όσο και ενάντια σε εκείνες τις διατάξεις του νόμου Αρσένη που έθεταν σε κίνδυνο το δημόσιο δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας. Τέλος συμμετείχε ενεργά στις καταλήψεις του Μαΐου-Ιουνίου 2006 ενάντια στη αναθεώρηση του άρθρου 16 και στο νέο νόμο-πλαίσιο.

Η ΠΑΣΠ θα συνεχίσει να αγωνίζεται και να διεκδικεί, αποδεικνύοντας στην πράξη πως το φοιτητικό κίνημα και η δίψα για αλλαγή του νέου παραμένει μαχητικά και παρεμβατικά στην πρώτη γραμμή.

• Διακήρυξη
• Καταστατικό ΠΑΣΠ
  

• ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΣΠ

• Πρότασεις για την Εκπαίδευση
• Προτάσεις για ειδικότερα ζητήματα Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
• Επαγγελματικά Δικαιώματα
• Πλαφόν 10
• Ευρωπαϊκή Κινητικότητα - ΔΟΑΤΑΠ
• Αξιολόγηση
• Παράρτημα Διπλώματος
• Άρθρο 16
• Νόμος Πλαίσιο
• Σίτιση - Στέγαση
• Συγγράματα
• Εξεταστική και εναλλακτικές μορφές εξέτασης
• Επαγγελματική Κατάρτιση
• Ανασυγκρότηση του Φοιτητικού Κινήματος

---

Πρότασεις για την Εκπαίδευση (Αρχή)

Το 1994 η τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έλαβε την πολιτική απόφαση για πλήρη εκσυγχρονισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων των ΤΕΙ και εξέδωσε το προεδρικό διάταγμα 318/94 που έδινε πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα ανά τομέα στις ειδικότητες Έργων Υποδομής, Δομικών Έργων, Τοπογραφίας. Η συγκεκριμένη κίνηση ενόχλησε πολλούς και περισσότερο από όλους την ισχυρή συντεχνία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωση του Π.Δ. 318/94 με την αιτιολογία πως τα ΤΕΙ δεν ήταν ισότιμα με τα Πανεπιστήμια, καθώς αποτελούσαν «Ανώτερη» κι όχι «Ανώτατη» Εκπαίδευση. Η προσφυγή αυτή έγινε αποδεκτή και το 2004 το ΣτΕ ακύρωσε το Π.Δ. 318/94.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε αντίθεση με όσα προεκλογικά υποσχόταν στους χιλιάδες αποφοίτους και σπουδαστές των ΤΕΙ δεν έχει προχωρήσει καν στην επεξεργασία του αιτήματος χιλιάδων σπουδαστών για άμεση έκδοση επαγγελματικών δικαιωμάτων στις ειδικότητες που αυτά εκκρεμούν. Αντιθέτως, με τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού κ. Καραμνλή και του Υπουργού Παιδείας κ. Στυλιανίδη, προβάλλει ως αναγκαιότητα την αναγνώριση των 3χρονων πτυχίων των ξένων κολλεγίων μέσω που λειτουργούν στην Ελλάδα, αναγνωρίζοντάς τους πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα ανά τομέα, αδιαφορώντας για το αν πληρούν τα ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά της Ανώτατης Εκπαίδευσης και αγνοώντας την κείμενη εθνική νομοθεσία που ρητά επεξηγεί το καθεστώς λειτουργίας των ιδιωτικών ΚΕΣ, που προβλέπει την παροχή κατάρτισης κι όχι Εκπαίδευσης.

Η ΠΑΣΠ πιστεύει πως οι πάγιες διεκδικήσεις μας πρέπει να γίνουν γνωστές σε όλους τους σπουδαστές:

Παράλληλα κρίνουμε ως απαράδεκτο και παράλογο το γεγονός πως σε χώρες της Ε.Ε. οι απόφοιτοι των ΤΕΙ εντάσσονται στα αντίστοιχα Τεχνικά Επιμελητήρια, ενώ στην Ελλάδα όχι. Ο στρουθοκαμηλισμός της Κυβέρνησης της Δεξιάς πρέπει να σταματήσει.

Στα πλαίσιο αυτό η ΠΑΣΠ οφείλει να καλέσει τις παρατάξεις του απερχόμενου Κ.Σ. της ΕΣΕΕ να τοποθετηθούν για το θέμα στο απερχόμενο Κ.Σ. της ΕΣΕΕ και όχι να κρύβονται πίσω από τις γραφειοκρατικές διαδικασίες επίπλαστων, πλέον, θεσμών. (Αρχή)

 

---

Προτάσεις για ειδικότερα ζητήματα Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Αρχή)

ΝΟΜΟΣ 2916/2001

Ο νόμος 2916/2001, που ψηφίστηκε από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αποτέλεσε ουσιαστικά το πρώτο μεγάλο βήμα θεσμικής κατοχύρωσης κι ολοκλήρωσης του θεσμικού πλαισίου των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας μετά από τον ιδρυτικό νόμο των τότε ΚΑΤΕΕ, τον νόμο 1404/83.

Πριν το νόμο 2916/2001 τι ίσχυε για τα ΤΕΙ, τους σπουδαστες και τους αποφοίτους τους:

Τα ΤΕΙ ήταν «ανώτερα» Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, ενώ τα Πανεπιστήμια αποτελούσαν τα ΑΕΙ. Δηλαδή τα ΤΕΙ ήταν ένα είδος μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που μετά και από τη Συνθήκη της Μπολόνια δεν είχαν ευρωπαϊκή αναγνώριση.
Το δίπλωμα των ΤΕΙ δεν ήταν αναγνωρισμένο ως πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Τα ΤΕΙ δεν είχαν δικαίωμα ευρωπαϊκής χρηματοδότησης αλλά ούτε και δικαίωμα διεκδίκησης ισόποσης χρηματοδότησης με αυτή των ΑΕΙ.
Οι απόφοιτοι των ΤΕΙ δεν μπορούσαν να πραγματοποιήσουν αναγνωρισμένες μεταπτυχιακές σπουδές.
Τα ΤΕΙ δεν μπορούσαν να αξιολογήσουν τους καθηγητές τους και να προσλάβουν καθηγητές με πλήρη προσόντα.
Τα ΤΕΙ δεν είχαν δικαίωμα να αναπτύξουν μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών.
Τα ΤΕΙ δεν είχαν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε ευρωπαϊκά επιστημονικά προγράμματα ανταλλαγής σπουδαστών.
Οι απόφοιτοι και σπουδαστές των ΤΕΙ δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση νομικά, να διεκδικήσουν πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα ανά τομέα.

Ο νόμος 2916/2001, πέραν του ότι ενέταξε τα ΤΕΙ στην Ανώτατη Εκπαίδευση, έδωσε πρακτικές διεξόδους και δυνατότητες τόσο στα ίδια τα Ιδρυματα της Ελληνικής Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, όσο και στους αποφοίτους και σπουδαστές τους:

Τα ΤΕΙ αντάχθηκαν στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Η Ελλάδα, όπως και όλες οι χώρες της Ε.Ε. απέκτησαν μία Ανώτατη Εκπαίδευση με δύο διακριτές ισότιμες μεταξύ τους βαθμίδες τηην Ανώτατη Τεχνολογική Εκπαίδευση και την Ανώτατη Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση. Τα ΤΕΙ θεσμικά είναι πλέον ισότιμα με τα Πανεπιστήμια.
Το δίπλωμα των ΤΕΙ αναγνωρίστηκε πανευρωπαϊκά ως πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης, ως 1ος Ακαδημαϊκός Τίτλος.
Τα ΤΕΙ απέκτησαν, ως αναγνωρισμένα Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης , τη δυνατότητα ευρωπαϊκής χρηματοδότησης μέσω των Ευρωπαϊκών Κοινοτικών Πλαισίων στήριξης, όπως επίσης και τη δυνατότητα διεκδίκησης ισόποσης χρηματοδότησης με αυτή των ΑΕΙ.
Οι απόφοιτοι των ΤΕΙ, απέκτησαν τη δυνατότητα πραγματοποίησης αναγνωρισμένων μεταπτυχιακών σπουδών (2ου Ακαδημαϊκού Τίτλου), και τη δυνατότητα περαιτέρω εξέλιξης των ακαδημαϊκών τους προσόντων με μια ενδεχόμενη διδακτορική διατριβή (3ος Ακαδημαϊκός Τίτλος)
Διαμορφώθηκαν οι όροι για την πρόσληψη μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού με πλήρη προσόντα (μεταπτυχιακό, διδακτορικό).
Τα ΤΕΙ απέκτησαν τη δυνατότητα συνδιοργάνωσης μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών με Ιδρύματα Πανεπιστημιακής Ανώτατης Εκπαίδευσης είτε της Ελλάδας είτε του εξωτερικού.
Τα ΤΕΙ απέκτησαν τη δυνατότητα συμμετοχής, ως Ευρωπαϊκά Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης, στα ακαδημαϊκά προγράμματα ανταλλαγής σπουδαστών και εργασιακής κινητικότητας Erasmus και Leonardo.
Οι απόφοιτοι και σπουδαστές των ΤΕΙ θα μπορούσαν πλέον, ως απόφοιτοι και σπουδαστές της Ενιαίας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης να διεκδικήσουν πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα ανά τομέα, γεγονός που ισχύει σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.

Για μας, για την ΠΑΣΠ, ο νόμος 2916/2001 αποτελεί το ουσιαστικό, πρώτο βήμα για την ακαδημαϊκή αναβάθμιση των Ιδρυμάτων μας και των πτυχίων των ΤΕΙ πρέπει να αγωνιστούμε για την πλήρη υλοποίησή του. Δηλαδή για:

Ισόποση χρηματοδότηση Πανεπιστημίων – ΤΕΙ
Ενισχυτική αξιολόγηση των Ιδρυμάτων μας
Πλήρη Επαγγελματικά Δικαιώματα ανά τομέα για όλες τις Ειδικότητες ΤΕΙ.
Μόνιμο Εκπαιδευτικό Προσωπικό με πλήρη προσόντα.
Αυτόνομα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών Δωρεάν για όλους τους φοιτητές. (Αρχή)

---

 

Επαγγελματικά Δικαιώματα (Αρχή)

Το 1994 η τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έλαβε την πολιτική απόφαση για πλήρη εκσυγχρονισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων των ΤΕΙ και εξέδωσε το προεδρικό διάταγμα 318/94 που έδινε πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα ανά τομέα στις ειδικότητες Έργων Υποδομής, Δομικών Έργων, Τοπογραφίας. Η συγκεκριμένη κίνηση ενόχλησε πολλούς και περισσότερο από όλους την ισχυρή συντεχνία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωση του Π.Δ. 318/94 με την αιτιολογία πως τα ΤΕΙ δεν ήταν ισότιμα με τα Πανεπιστήμια, καθώς αποτελούσαν «Ανώτερη» κι όχι «Ανώτατη» Εκπαίδευση. Η προσφυγή αυτή έγινε αποδεκτή και το 2004 το ΣτΕ ακύρωσε το Π.Δ. 318/94.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε αντίθεση με όσα προεκλογικά υποσχόταν στους χιλιάδες αποφοίτους και σπουδαστές των ΤΕΙ δεν έχει προχωρήσει καν στην επεξεργασία του αιτήματος χιλιάδων σπουδαστών για άμεση έκδοση επαγγελματικών δικαιωμάτων στις ειδικότητες που αυτά εκκρεμούν. Αντιθέτως, με τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού κ. Καραμνλή και του Υπουργού Παιδείας κ. Στυλιανίδη, προβάλλει ως αναγκαιότητα την αναγνώριση των 3χρονων πτυχίων των ξένων κολλεγίων μέσω που λειτουργούν στην Ελλάδα, αναγνωρίζοντάς τους πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα ανά τομέα, αδιαφορώντας για το αν πληρούν τα ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά της Ανώτατης Εκπαίδευσης και αγνοώντας την κείμενη εθνική νομοθεσία που ρητά επεξηγεί το καθεστώς λειτουργίας των ιδιωτικών ΚΕΣ, που προβλέπει την παροχή κατάρτισης κι όχι Εκπαίδευσης.

Η ΠΑΣΠ πιστεύει πως οι πάγιες διεκδικήσεις μας πρέπει να γίνουν γνωστές σε όλους τους σπουδαστές:

* Άμεση έκδοση Επαγγελματικών Δικαιωμάτων για τις ειδικότητες όπου αυτά εκκρεμούν.
* Εκσυγχρονισμός των υπαρχόντων επαγγελματικών δικαιωμάτων όπυ αυτά υπάρχουν.
* Ενιαία Επιμελητηριακή Ένωση αποφοίτων ΤΕΙ – Πολυτεχνείου
* Ενιαίο μισθολογικό κλιμάκιο ανά ειδικότητα ΤΕΙ – Πολυτεχνείου

Παράλληλα κρίνουμε ως απαράδεκτο και παράλογο το γεγονός πως σε χώρες της Ε.Ε. οι απόφοιτοι των ΤΕΙ εντάσσονται στα αντίστοιχα Τεχνικά Επιμελητήρια, ενώ στην Ελλάδα όχι. Ο στρουθοκαμηλισμός της Κυβέρνησης της Δεξιάς πρέπει να σταματήσει.

Στα πλαίσιο αυτό η ΠΑΣΠ οφείλει να καλέσει τις παρατάξεις του απερχόμενου Κ.Σ. της ΕΣΕΕ να τοποθετηθούν για το θέμα στο απερχόμενο Κ.Σ. της ΕΣΕΕ και όχι να κρύβονται πίσω από τις γραφειοκρατικές διαδικασίες επίπλαστων, πλέον, θεσμών. (Αρχή)

 

---

Πλαφόν 10(Αρχή)

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προώθησε και ψήφισε το 2005 τη νομοθετική ρύθμιση που καθορίζει το όριο για την εισαγωγή των μαθητών στην Ανώτατη Εκπαίδευση στο «10». Αρχικά θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, πως οι βάσεις εισαγωγής καθορίζονται από τη ζήτηση που υπάρχει για συγκεκριμένες σχολές. Άρα η κατηγοριοποίηση των μαθητών σε καλούς και κακούς, η κατηγοριοποίηση των Ιδρυμάτων και Σχολών σε καλές και κακές σε συνάρτηση με την καταργητική αξιολόγηση που η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ψήφισε οδηγούν το θεσμό των ΤΕΙ στην απαξίωση και την υποβάθμιση. Παράλληλα συγκεκριμένα ΤΕΙ της επαρχίας οδηγούνται σε κοινωνική απαξίωση, καθώς είναι Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης χωρίς σπουδαστές, με τελικό προορισμό το κλείσιμο των Ιδρυμάτων αυτών και την οικονομική συρρίκνωση της περιφέρειας. Η ΠΑΣΠ κρίνει την πολιτική της Κυβέρνησης ως άναρχη, χωρίς σχέδιο και ταυτότητα, με απώτερο στοχό την ταξική κατηγοριοποίηση Ιδρυμάτων, σχολών, μαθητών και φοιτητών. Είμαστε αντίθετοι στη βάση εισαγωγής 10. (Αρχή)

 

---

Ευρωπαϊκή Κινητικότητα - ΔΟΑΤΑΠ(Αρχή)

Μία κίνηση που θα έπρεπε να γίνει από τα κράτη-μέλη, για να εξασφαλιστεί ένα ενοποιημένο πλαίσιο αναγνώρισης τίτλων εντός κι εκτός της Ε.Ε., θα ήταν σύμφωνα με τις Συνθήκες της Μπολώνια και της Πράγας, η μετεξέλιξη όλων των Οργανισμών αναγνώρισης τίτλών αλλοδαπής που υπήρχαν στα κράτη-μέλη, σε σύγχρονα διεπιστημονικά κέντρα, πληροφόρησης πολιτών σχετικά με την εκπαίδευση,και αρμόδια για την αναγνώριση Βασικών Πτυχίων και Μεταπτυχιακών Τίτλων. Η μετεξέλιξη αυτή, θα έπρεπε να γίνει λαμβάνοντας υπόψη και τις κοινωνικοοικονομικές ανάγκες των κρατών-μελών. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως το πρόσφατα  συνταχθέν Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, όπως επίσης και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, όσον αφορά το χώρο της Παιδείας, υπολείπεται σε ισχύ του Εθνικού Συντάγματος και Δικαίου των κρατών-μελών.

Η παραπάνω αναφορά έχει μείζον σημασία για το πρόσφατα ψηφισθέν νομοσχέδιο για τη μετεξέλιξη του ΔΙΚΑΤΣΑ σε ΔΟΑΤΑΠ.

Το ΔΙΚΑΤΣΑ, ήταν το αρμόδιο όργανο, αξιολόγησης, κρίσης κι αναγνώρισης τίτλων σπουδών εντός κι εκτός Ε.Ε.

Βάση του θεσμικού πλαισίου του ΔΙΚΑΤΣΑ, οι τίτλοι των χωρών τόσο της Ε.Ε. όσο και εκτός αυτής, αναγνωρίζονταν ως ανώτατοι μόνο αν πληρούσαν τα κριτήρια της Ελληνικής Ανώτατης Εκπαίδευσης και τα κριτήρια του Ελληνικού Συντάγματος. Επιπλέον οι κάτοχοι Τίτλων εκτός Ε.Ε. έπρεπε βάση του θεσμικού πλαισίου του ΔΙΚΑΤΣΑ να εξετάζονται σε μαθήματα ειδικότητας ή θα έπρεπε να έχουν 3χρονη προϋπηρεσία στη χώρα αποφοίτησής τους για την αναγνώριση των πτυχίων τους. Τα πτυχία των 3χρονων Ιδρυμάτων ή συναφών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων δεν αναγνωρίζονταν ως Πτυχία Ανώτατης Εκπαίδευσης ακόμα κι αν αυτό γινόταν στη χώρα προέλευσής τους.

Η ΠΑΣΠ, πιστεύει πως μια μετεξέλιξη του ΔΙΚΑΤΣΑ, ήταν απαραίτητη στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης,αλλά και λόγω των «κακώς κειμένων»που παρατηρήθηκαν κατά τη λειτουργία του. Δε θεωρούμε όμως σε καμία περίπτωση πως θα έπρεπε να ανατραπεί, όπως κι έγινε, το υφιστάμενο καθεστώς της αναγνώρισης των Πτυχίων της αλλοδαπής.

Η μετεξέλιξη του ΔΙΚΑΤΣΑ σε ΔΟΑΤΑΠ ανατρέπει, δυστυχώς, όλα τα ισχύοντα ως σήμερα. Βάση της κείμενης νομοθεσίας αλλάζει ουσιαστικά μόνο ο τρόπος αναγνώρισης των πτυχίων, κάνοντας οφθαλμοφανέστατη την κυβερνητική προσπάθεια για το «άνοιγμα παραθύρων», με στόχο την αναγνώριση Πτυχίων 3χρονης φοίτησης Ιδιωτικής Εκπαίδευσης ως 1ων Ακαδημαϊκών Τίτλων και ουσιαστικά προχωρά σε de facto αναγνώριση της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης, δηλαδή των «πληρωμένων πτυχίων».

Όλα τα παραπάνω στηρίζονται στο ότι ο ΔΟΑΤΑΠ αναγνωρίζει ως Τίτλους Ανώτατης Εκπαίδευσης όλους αυτούς που προέρχονται από Τριτοβάθμια Ιδρύματα, ανεξαρτήτως των ετών φοίτησης, και τα οποία στη χώρα προέλευσής τους είναι αναγνωρισμένα ως Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης. Επιπλέον αναγνωρίζεται ως Πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης, κάθε Πτυχίο που προέρχεται από χώρα της Ανατολικής Ευρώπης και εφόσον το Ίδρυμα αποφοίτησης του κατόχου λογίζεται ως Ανώτατο στη χώρα αυτή.

Δυστυχώς, σε όλα τα παραπάνω δεν παρατηρείται καμία αξιόλογη αντίδραση από τις άλλες παρατάξεις πλην της δαιμονοποίησης των Συνθηκών Μπολώνιας-Πράγας, καθώς θεωρούν πως η μετεξέλιξη του ΔΙΚΑΤΣΑ επιβλήθηκε από την Ε.Ε. Θέση η οποία είναι παραπλανητική και ψευδής καθώς  το Εθνικό Σύνταγμα και Δίκαιο υπερέχουν του Ευρωπαϊκού κυρίως σε θέματα Παιδείας.. Η πρακτική σημασία των παραπάνω, έχει να κάνει με το ότι η Κυβέρνηση μπορούσε αλλά δεν ήθελε να αποτρέψει την ουσιαστική αναγνώριση των Τρίχρονων Πτυχίων ως Ανώτατων, καθώς κάνει πράξη τη νεοφιλελεύθερη αντίληψή της όπως αυτή είχε εκφραστεί από τους Χατζηδάκη-Τρακατέλλη στο Ευρωκοινοβούλιο. (Αρχή)

 

---

Αξιολόγηση (Αρχή)

Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί σήμερα ότι είναι απολύτως ικανοποιημένος από τη συνολική στάθμη των Ελληνικών Πανεπιστημίων, καθώς κατά περίπτωση και ανά ίδρυμα παρουσιάζονται σημαντικές ελλείψεις και προβλήματα. Η κατάσταση στα Πανεπιστήμια έχει να καταδείξει μια πληθώρα παραδειγμάτων που αποδεικνύουν την έλλειψη συνολικού σχεδιασμού της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Οι καθηγητικές αυθαιρεσίες που συναντούμε καθημερινά, η αδιαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων, η ελλιπής υλικοτεχνική υποδομή, η κακή ποιότητα των συγγραμμάτων, είναι κάποιες από τις συνθήκες που σίγουρα δεν κάνουν τα Πανεπιστήμια να ανταποκρίνονται πλήρως στις προσδοκίες της κοινωνίας.

Επίσης, αρκετές είναι οι περιπτώσεις όπου νέα τμήματα ιδρύονται χωρίς να εξετάζεται η επιστημονική και κοινωνική χρησιμότητά τους, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο αριθμός των εισακτέων με μοναδικό σκοπό την αύξηση της επιχορήγησης των τμημάτων από το κράτος, τεράστια ποσά ξοδεύονται χωρίς να ιεραρχούνται οι ανάγκες.

Γίνεται σαφής λοιπόν η ανάγκη αξιολόγησης των υπαρχόντων δομών, του εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου και της διαχείρισης των πόρων ώστε να είναι δυνατός ο εντοπισμός αυτών των αδύνατων σημείων.

Η αντιμετώπιση του θέματος για εμάς σε αντίθεση με τις υπόλοιπες φοιτητικές παρατάξεις, δεν είναι η στείρα άρνηση ή αποδοχή της αξιολόγησης, αλλά το πώς θα διαμορφώσουμε ένα λειτουργικό και αξιόλογο σύστημα που θα συμβάλει στην αναβάθμιση της παιδείας στη χώρα μας.

Η Π.Α.Σ.Π. σαν προοδευτική έκφραση και δύναμη αλλαγής στα Πανεπιστήμια, χρόνια πίστευε και πιστεύει την αναγκαιότητα της ύπαρξης ενός εθνικού συστήματος αξιολόγησης η οποία θα είναι καθαρά ακαδημαϊκή (δηλαδή δεν θα γίνεται με αγοραία κριτήρια). Μια αξιολόγηση που:

1. θα έχει ρόλο καθαρά υποστηρικτικό προς τα Ιδρύματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, δεν θα τα κατατάσσει σε «καλά» και «κακά», αξιόλογα και ανεπαρκή.
2. θα δίνει τη δυνατότητα στους φοιτητές να αποφασίζουν οι ίδιοι για τα Πανεπιστήμιά τους και τις γνώσεις που τους παρέχονται, με το να τους δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουν άμεσα και ουσιαστικά στην διαδικασία αυτή και θα γίνεται αποκλειστικά και μόνο με ακαδημαϊκά κριτήρια, δηλαδή:

* Τι εννοούμε όταν λέμε αξιολόγηση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης;

Φυσικά, δεν νοείται αξιολόγηση δίχως σημαντική αύξηση των κονδυλίων για την παιδεία, αύξηση που θα γίνει με γνώμονα τις πραγματικές ανάγκες και όχι τα οικονομικά συμφέροντα των καθηγητών. Η παιδεία είναι κοινωνικό αγαθό, γι’ αυτό και πρέπει να συνεχίσει να παρέχεται δωρεάν σε όλους.

Όσον αφορά τις υποδομές, ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στα περιφερειακά Πανεπιστήμια, η πλειονότητα των οποίων λόγω του ότι έχουν ιδρυθεί τα τελευταία χρόνια, δεν έχουν ολοκληρώσει τις υποδομές τους. Επίσης σε τμήματα με ταχύτατη επιστημονική εξέλιξη, πρέπει να εκσυγχρονίζεται διαρκώς ο εξοπλισμός τους, ώστε να είναι σε θέση να μένουν μέσα στις εξελίξεις και να παράγουν σύγχρονο εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο.

Σχετικά με την εκπαιδευτική διαδικασία και το ερευνητικό έργο πρέπει να εστιάσουμε στην επιλογή και εξέλιξη των καθηγητών, στην ανανέωση των εκπαιδευτικών συγγραμμάτων, στα προγράμματα σπουδών και στην έρευνα. Απαιτούμε την ουσιαστικοποίηση των κριτηρίων επιλογής υποψηφίων, ώστε να υπολογίζονται όχι μόνο οι δημοσιεύσεις, αλλά και η διδακτική ικανότητα, η συγγραφή βιβλίων και η αποδοχή τους από τους φοιτητές. Η διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών πρέπει να αφήνεται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα της Γενικής Συνέλευσης κάθε τμήματος, η οποία είναι και πιο αρμόδια για την πλήρη και ορθή εκπλήρωση του ρόλου του τμήματος.

* Ποια όμως πρέπει να είναι η μορφή ενός τέτοιου συστήματος αξιολόγησης;

Η διαδικασία της αξιολόγησης κατά τη γνώμη μας θα πρέπει να χωρίζεται σε δύο μέρη: στην εσωτερική και στην εξωτερική.

Η εσωτερική αξιολόγηση θα διενεργείται σε επίπεδο ιδρύματος ή τμήματος θα είναι στην αρμοδιότητα και ευθύνη των εσωτερικών οργάνων συνδιοίκησης και σε αυτή ουσιαστικό ρόλο θα έχει η φωνή του φοιτητή μέσω της συμμετοχής του στην διαδικασία αξιολόγησης (συμμετοχή στα όργανα συνδιοίκησης, συμπλήρωση ερωτηματολογίων κ.τ.λ.). Προφανώς όμως θα πρέπει να υπάρξει υπευθυνότητα και ωριμότητα των φοιτητών κατά την συμμετοχή σε αυτή ώστε τα αποτελέσματα της  να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Η εξωτερική αξιολόγηση θα πρέπει να διενεργείται από σώμα αξιολογητών εκτός του αξιολογούμενου ιδρύματος. Το σώμα αυτό θα πρέπει να αποτελείται από ανθρώπους με αποδεδειγμένη ακαδημαϊκή προσφορά οι οποίοι και θα προτείνονται από τον ανεξάρτητο φορέα που θα συντονίζει και θα εποπτεύει την διαδικασία αξιολόγησης όλων των ιδρυμάτων. Η συμμετοχή των φοιτητών πρέπει να εξασφαλίζεται και σε αυτή τη βαθμίδα μέσω της αντιπροσώπευσής τους αυτή τη φορά.

Είμαστε προοδευτικοί νέοι άνθρωποι με οράματα για ένα καλύτερο αύριο. Ένα καλύτερο αύριο που σαφώς και ξεκινάει από την εκπαίδευση και κυρίως την τριτοβάθμια. Για να μπορέσουμε να βιώσουμε το Πανεπιστήμιο που οραματιζόμαστε πρέπει να αγωνιστούμε ώστε τα πάντα, εντός των ιδρυμάτων, να αξιολογούνται και να αξιολογούνται σωστά και υπεύθυνα. Μόνο τότε τα φαινόμενα συντηρητισμού που αναπτύσσονται εντός των ιδρυμάτων και που έχουν καθηλώσει το πανεπιστήμιο σε μια εσωστρεφή και μίζερη κατάσταση θα μπορέσουν να παταχθούν.  (Αρχή)

 

---

Παράρτημα Διπλώματος (Αρχή)

Το παράρτημα διπλώματος αποτελεί το σπουδαιότερο ίσως κομμάτι του ψηφισθέντος από την Κυβέρνηση νόμου για την αξιολόγηση των Ιδρυμάτων, καθώς κατηγοριοποιεί τα τμήματα των σχολών σα κακά και καλά σε αξιόλογα και μη. Αρχικά όμως τι είναι το παράρτημα διπλώματος στις χώρες του σκληρο΄πυρήνα της Ε.Ε. και τι έχει νομοθετήσει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για την Ελλάδα.

Το Παράρτημα Διπλώματος στις χώρες της Ε.Ε., είναι το επεξηγηματικό έντυπο το οποίο δίνεται σε κάθε απόφοιτο ενός Ιδρύματος για ενδεχόμενη συμμετοχή του σε εκπαιδευτικό σύστημα μια άλλης χώρας κράτους-μέλους της Ε.Ε. Σε αυτό το Παράρτημα Διπλώματος επεξηγούνται τα χαρακτηριστικά του τμήματος φοίτησης του φοιτητή, ο χαρακτήρας του Πτυχίου του και οι σκοποί και στόχοι του Τμήματος.

Στην Ελλάδα, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, νομοθέτησε τα εξής:

* Η κτήση του Παραρτήματος Διπλώματος είναι υποχρεωτική
* Στο Παράρτημα Διπλώματος πέρα από τους στόχους και τους σκοπούς του κάθε Τμήματος θα αναφέρονται τα αποτελέσματα της αξιολόγησης, δηλαδή οι ελλείψεις του.
* Στο Παράρτημα Διπλώματος θα αναφέρεται το καθεστώς λήψης του πτυχίου. Δηλαδή πόσες φορές έδωσε κάποιος ένα μάθημα, στα πόσα χρόνια αποφοίτησε, ποιους καθηγητές είχε και τι προσόντα έχουν αυτοί.

Όπως γίνεται κατανοητό η Κυβέρνηση εντείνει με αυτόν τον τρόπο την κατηγοριοποίηση των Ιδρυμάτων, των σχολών και των Τμημάτων, υποβαθμίζοντας παράλληλα το κύρος των Πτυχίων της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Προτείνουμε:

* Η κτήση του Παραρτήματος Διπλώματος να είναι προαιρετική
* Το Παράρτημα Διπλώματος να χρησιμέυει στην κινητικότητα των φοιτητών και μόνο. (Αρχή)

 

---

Άρθρο 16 (Αρχή)

Η Αναθεώρηση του Άρθρου 16 αποτέλεσε την ωμή ενσωμάτωση διατάξεων του απορριφθέντος Ευρωπαϊκού Συντάγματος από τους Ευρωπαϊκούς Λαούς στις διατάξεις της κείμενης ελληνικής νομοθεσίας αναφορικά με την Εκπαίδευση. Η Κυβέρνηση, πρότεινε την αναθεώρηση του συγκεκριμένου άρθρου και την παρουσίασε στον Ελληνικό Λαό ως ιστορική αναγκαιότητα. Οι μαζικές φοιτητικές κινητοποιήσεις για το νόμο –πλαίσιο στις οποίες η ΠΑΣΠ πρωτοπορούσε, συνδυάστηκαν και με την Αναθεώρηση του Άρθρου 16. Η ΠΑΣΠ επιμένει:

* ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16 ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ
* ΔΗΜΟΣΙΑ – ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ (Αρχή)

 

---

Νόμος Πλαίσιο (Αρχή)

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στα πλαίσια της πολιτικής της άλλαξε, «εκσυγχρόνισε» το θεσμικό πλαίσιο των Ιδρυμάτων της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Τι καλεί η Κυβέρνηση ως «εκσυγχρονισμό» του θεσμικού πλαισίου:

* ΟΡΙΟ ΦΟΙΤΗΣΗΣ 2ν
* ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
* ΕΙΣΑΓΩΓΗ MANAGER ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΟΤΕΡΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ
* ΕΜΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ
* ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Η Π.Α.Σ.Π. πιστή στην Ιδρυτική της Διακήρυξη για Δημόσια - Δωρεάν -Παιδεία για όλους τους Έλληνες πολίτες πιστεύει πως η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της Ανώτατης Εκπαίδευσης, ουσιαστικά αποτελεί το επιστέγασμα της κυβερνητικής προσπάθειας για την υποβάθμιση και ιδιωτικοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Θυμίζουμε τους νόμους του ΔΟΑΤΑΠ, της Αξιολόγησης, των ΙΔΒΕ, όπως επίσης και την πρωτοβουλία για την Αναθεώρηση του Άρθρου 16 του Συντάγματος.

Οι αλλαγές αυτές πρέπει να μας βρουν ενωμένους με Κίνημα μαζικό, διεκδικητικό, αγωνιστικό. Η Π.Α.Σ.Π. απέναντι σε όλες αυτές τις αλλαγές

προτείνει:

*ΚΑΝΕΝΑ   ΟΡΙΟ   ΣΤΗ   ΦΟΙΤΗΣΗ. Πιστεύουμε   πως   η   Ελληνική Πολιτεία οφείλει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο της απέναντι στον Έλληνα φοιτητή. Αν κάποιοι οραματίζονται ιρλανδικά, σουηδικά ή φινλανδικά μοντέλα, τους καλούμε να μελετήσουν τα εκπαιδευτικά συστήματα αυτών των χωρών και τις ανέσεις που παρέχουν στους φοιτητές    τους.     Ανέσεις    που     επιτρέπουν    στους    φοιτητές απερίσπαστα   να   αφοσιώνονται   στις   σπουδές   τους,   χωρίς  να εργάζονται.
* ΔΩΡΕΑΝ     ΠΟΛΛΑΠΛΑ     ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ. Ο     θεσμός     των πολλαπλών συγγραμμάτων εφαρμόζεται ευρέως στην Ε.Ε. Για μας αποτελεί    απαραίτητη    προϋπόθεση    για    την    ανάπτυξη    των δεξιοτήτων των φοιτητών, για τη διενέργεια εναλλακτικών μεθόδων διδασκαλίας και για την προσαρμογή της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην   ιδιοσυγκρασία   και   την   προσωπικότητα   του   φοιτητή.   Τα συγγράμματα,   βεβαίως,   δεν  μπορούν   να   μην   είναι   δωρεάν. Αποτελούν,   ίσως,   το μοναδικό   παρεχόμενο   εργαλείο   από   την πλευρά του Ελληνικού Κράτους προς τους φοιτητές αυτή τη στιγμή.

* ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ. ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ. Για μας η μόνη λύση για την αναβάθμιση της Ανώτατης Εκπαίδευσης είναι η δραστική αύξηση των δαπανών για την Παιδεία βάση των αναγκών που καθορίζουν οι Εκπαιδευτικοί και οι Φοιτητές. Η διαχείριση είτε με manager είτε χωρίς με την υπάρχουσα χρηματοδότηση είναι ανούσια. Παράλληλα η δημοσιοποίηση της ανάλυσης στο κοινό και όλους τους φορείς της Ανώτατης Εκπαίδευσης των τακτικών προϋπολογισμού και του ειδικών λογαριασμών των Ιδρυμάτων κρίνεται αναγκαία για τη διαφάνεια.
* ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟ ‘98 ΚΑΘΕΣΤΩΣ. Επαναφορά, δηλαδή, στο καθεστώς της 3μελούς επιτροπής (ο Πρόεδρος του Ιδρύματος, ο Πρόεδρος του Σπουδαστικού Συλλόγου, ο Πρόεδρος του Εκπαιδευτικού Προσωπικού) που αποφάσιζε για την άρση του ασύλου με ομοφωνία.
* ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΠΑΝΤΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. Όλο το προηγούμενο διάστημα τα Μ.Μ.Ε. δαιμονοποίησαν τη φοιτητική συμμετοχή παρουσιάζοντας τη ως το βασικό πρόβλημα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Για μας, η τυχόν διαπλοκή μεταξύ φοιτητών και καθηγητικού κατεστημένου αποτελεί ένα μείζον πρόβλημα. Προτείνουμε την επικάλυψη των ονομάτων των φοιτητών που συμμετέχουν στις εξετάσεις, με μαύρο αυτοκόλλητο στο πρότυπο των πανελλαδικών εξετάσεων. Παράλληλα προτείνουμε αύξηση της φοιτητικής συμμετοχής στο 100% επί των μελών Δ.Ε.Π.

Η Π.Α.Σ.Π. κάλεσε και καλεί όλες τις προοδευτικές δυνάμεις να εκφράσουν μετωπικά και μαζικά την αντίθεση τους στις αλλαγές και να στηρίξουν τις προτάσεις της. (Αρχή)

 

---

Σίτιση - Στέγαση (Αρχή)

Πάνω σε αυτά τα δύο καίρια ζητήματα οι προτάσεις μας είναι απλές και περιεκτικές. Συνοπτικά διεκδικούμε:

* ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. Απαιτούμε την άμεση χρησιμοποίηση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων για τη στέγαση όλων των σπουδαστών του Λεκανοπεδίου της Αττικής με παράλληλη ανέγερση νέων εστιών για τους σπουδαστές των Τ.Ε.Ι. της επαρχίας. Οι Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις ανήκουν στον Ελληνικό Λαό.
* ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ με την απλή ένδειξη του ΠΑΣΟ (Αρχή)

 

---

Συγγράματα (Αρχή)

Το ζήτημα των συγγραμμάτων είναι από τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν τους φοιτητές, γιατί από την ποιότητα και την επιστημονική πληρότητά τους εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό το επίπεδο της παρεχόμενης γνώσης που παρέχεται στους αυριανούς επιστήμονες.

Εξετάζοντας την κατάσταση που επικρατεί σήμερα σχετικά με τα πανεπιστημιακά συγγράμματα μπορούμε με λύπη να διαπιστώσουμε ότι πολλά από τα πανεπιστημιακά συγγράμματα που χρησιμοποιούνται σήμερα βρίσκονται σε αναντιστοιχία με τις σύγχρονες επιστημονικές εξελίξεις. Επίσης το γεγονός του ενός και μόνο συγγράμματος έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη μιας μονόπλευρης αντίληψης στην επιστημονική προσέγγιση διαφόρων γνωστικών αντικειμένων και επιπλέον έχει οδηγήσει στην ταύτιση θεμάτων στις εξετάσεις με το περιεχόμενο του εκάστοτε συγγράμματος και συνεπώς στην αποστήθιση.

Η πρότασή μας λοιπόν όσον αφορά τα συγγράμματα περιλαμβάνει:

* Τη δωρεάν χορήγηση συγγραμμάτων ως αναπόσπαστο στοιχείο της δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
* Την ποιοτική αναβάθμιση όλων των παρεχόμενων συγγραμμάτων ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις.
* Την κατάργηση του μονοπωλίου των συγγραμμάτων μέσα από μια προτεινόμενη βιβλιογραφία που θα εγκρίνεται από τη Γενική Συνέλευση κάθε τμήματος μετά από εισήγηση του μέλους Ε.Π. που είναι υπεύθυνο για το μάθημα. Όλα τα αναφερόμενα συγγράμματα θα δημοσιοποιούνται από την αρχή του κάθε εξαμήνου, μέσα από έναν κατάλογο στους φοιτητές, οι οποίοι και θα μπορούν να επιλέξουν τα συγγράμματα της επιλογής τους και θα τους παρέχονται δωρεάν.
* Ουσιαστικοποίηση της διαδικασίας έγκρισης των συγγραμμάτων μέσα από τη συμπλήρωση ερωτηματολογίων από πλευράς φοιτητών για την ποιότητα των συγγραμμάτων.Τα αποτελέσματα από την ανάλυση των απαντήσεων θα είναι καθοριστικά για τη συνέχεια της έκδοσης των συγγραμμάτων.
* Αποσύνδεση της εξεταστέας ύλης κάθε μαθήματος από το περιεχόμενο ενός συγκεκριμένου συγγράμματος. Δηλαδή στην αρχή κάθε εξαμήνου ο κάθε φοιτητής θα προμηθεύεται με ευθύνη του πανεπιστημίου για κάθε μάθημα έναν φάκελο που θα περιέχει προτεινόμενη βιβλιογραφία, έναν ολοκληρωμένο οδηγό της εξεταστέας ύλης που θα περιέχει ακόμα και λυμένα παλαιότερα θέματα εξεταστικής, καθώς και σημειώσεις, εργασίες και μελέτες βοηθητικά στην παρακολούθηση του μαθήματος.
* Τέλος, επένδυση στην ανάπτυξη και λειτουργία των τυπογραφείων των Ιδρυμάτων της Ανώτατης Εκπαίδευσης κάτι το οποίο μπορεί να διευκολύνει την έκδοση πολλαπλών συγγραμμάτων και σίγουρα την τακτική ανατύπωση των όσο ήδη υπάρχουν. Αυτό θα συνεισφέρει σημαντικά στη μείωση των εξόδων της πολιτείας και του πανεπιστημίου, ώστε τα χρήματα που κατασπαταλώνται για αμφιβόλου ποιότητας συγγράμματα να διοχετεύονται για την κάλυψη άλλων αναγκών της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. (Αρχή)

 

---

Εξεταστική - Εναλλακτικές Μορφές Εξέτασης (Αρχή)

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι σε πολλές σχολές και τμήματα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός φοιτητών που μπαίνουν στα αμφιθέατρα μόνο τρεις φορές το χρόνο και αυτές είναι όταν υπάρχει εξεταστική περίοδος. Τα πανεπιστήμια τείνουν να μετατραπούν σε απέραντα εξεταστικά κέντρα με Εξετάσεις που αντί να προάγουν την κριτική σκέψη προάγουν την παπαγαλία και την «αντιγραφή».

Η επιστημονική επάρκεια δεν μπορεί να πιστοποιείται και δεν πιστοποιείται τελικά με τη συλλογή βαθμών που προέρχεται από ένα εξεταστικό σύστημα που αξιολογεί τη δυνατότητα απομνημόνευσης. Αντίθετα, η εκτίμησή της πρέπει να είναι βασισμένη στη δυνατότητα του φοιτητή, μεθοδολογικά να κατακτά τη γνώση. Για το λόγο αυτό το Πανεπιστήμιο – εξεταστικό κέντρο, που βάζει το φοιτητή στη λογική της αποστήθισης πρέπει να απορριφθεί. Ουσιαστικά πρόκειται για μέθοδο δι’ αλληλογραφίας απόκτησης πτυχίου και μάλιστα (σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας) με πλήρη επαγγελματικά και δικαιώματα και επιστημονικά εχέγγυα.

Μπροστά σε αυτή την θλιβερή κατάσταση πρέπει να προτείνουμε εναλλακτικές μορφές εξέτασης του φοιτητή που θα κάνουν ουσιαστικότερη τη συμμετοχή του στο μάθημα ενώ θα του δίνουν την ευκαιρία να γίνει κάτοχος πολύπλευρης γνώσης και κριτικής σκέψης στα διάφορα γνωστικά αντικείμενα. Η αναζήτηση λοιπόν εναλλακτικών μορφών εξέτασης που θα βασίζονται σε συλλογικές εργασίες με απαλλακτικό χαρακτήρα, είτε σε εξετάσεις που θα αξιολογούν την κριτική ικανότητα του σπουδαστή είναι επιβεβλημένα βήματα αλλαγών που πρέπει άμεσα να υπάρξουν.

Σε κάθε εξεταστική περίοδο είναι έκδηλο το φαινόμενο δυσπιστίας των περισσότερων φοιτητών απέναντι σε τυχόν αρνητικά αποτελέσματα και υπάρχει σε όλους μας η διακαής επιθυμία για πλήρη διαφάνεια στην αξιολόγηση των γραπτών μας.

Η Π.Α.Σ.Π. βασιζόμενη στους έξης τέσσερις άξονες:

* τη διαφύλαξη των σπουδαστών
* του κύρους των καθηγητών
* την ομαλή λειτουργία του ΤΕΙ
* την κατάργηση του Ιδρύματος-εξεταστικού κέντρου, προτείνει:

* Εκσυγχρονισμό του τρόπου εξέτασης. Την θέσπιση εξέτασης στα πρότυπα πανελλαδικών εξετάσεων όσον αφορά στο θέμα της μη αναγνώρισης του εκάστοτε εξεταζομένου από τους εξεταστές. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επικαλύπτεται το όνομα του εξεταζόμενου και η εξέταση του γραπτού να γίνεται βάσει κωδικού και έπειτα να γίνεται η αντιστοίχηση του διορθωμένου από τον διδάσκοντα καθηγητή γραπτού με τον φοιτητή στον οποίο ανήκει.
* Απαλλακτικές εργασίες που θα βοηθούν στην εμβάθυνση του αντικειμένου του μαθήματος τις οποίες θα παρουσιάζει ο φοιτητής και θα βαθμολογείται αναλόγως.
* Καθιέρωση βοηθητικών εργασιών σε όλα τα μαθήματα ο βαθμός των οποίων θα συνυπολογίζεται στον τελικό βαθμό εξέτασης του μαθήματος.
* Καθιέρωση ενισχυτικών «προόδων» στα μισά του εξαμήνου οι οποίες δεν θα είναι υποχρεωτικές αλλά όποιος φοιτητής επιλέξει να τις δώσει στο τέλος θα εξετάζεται στη μισή εξεταστέα ύλη και ο βαθμός των «προόδων» θα συνυπολογίζεται στον τελικό βαθμό εξέτασης του μαθήματος, αν είναι μεγαλύτερος από το βαθμό της τελικής εξέτασης.
* Κάθε φοιτητής να έχει το δικαίωμα (σε όλα τα μαθήματα) να βλέπει διορθωμένο το γραπτό του. Επίλυση όλων των θεμάτων της εξεταστικής από τους αρμόδιους καθηγητές και δημοσιοποίησή τους (π.χ. μέσα από τις σχετικές ιστοσελίδες των μαθημάτων).
* Δυνατότητες βελτίωσης βαθμολογίας, επανεξέτασης σε περιπτώσεις μαζικών «κοψιμάτων», καθώς και δικαίωμα αναβαθμολόγησης από διαφορετικό διδάσκοντα σε περίπτωση που θεωρηθεί από το φοιτητή μη ορθολογική και αντικειμενική διόρθωση.
* Εξέταση θεμάτων που να αξιολογούν την κριτική ικανότητα του φοιτητή και όχι την στείρα απομνημόνευση των σωστών απαντήσεων. Επέκταση του θεσμού των ερωτήσεων πολλαπλής επιλογής κατά την εξέταση ενός μαθήματος ώστε να παταχθεί το φαινόμενο της «παπαγαλίας» και να αναπτυχθεί η κριτική σκέψη.
* Το πρόγραμμα της εξεταστικής περιόδου να είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της γραμματείας με τους εκπροσώπους των φοιτητών ούτος ώστε να ανακοινώνεται έγκαιρα. (Αρχή)

 

---

Επαγγελματική Κατάρτιση - Ι.Δ.Β.Ε. (Αρχή)

Την σημερινή εποχή όπου οι επιστημονικές εξελίξεις τρέχουν και η διάχυση της γνώσης  μέσα στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία στην οποία ζούμε γίνεται πιο εύκολα από ποτέ, δημιουργείται η ανάγκη της διάχυσης των νέας γνώσης, της νέας πληροφορίας.

* Αναγνωρίζοντας λοιπόν την ανάγκης της κατάρτισης του επιστημονικού και εργατικού δυναμικού μιας χώρας και αντιλαμβανόμενοι το πρόβλημα ανεργίας που δημιουργείται τα τελευταία χρόνια στις μέσες και μεγαλύτερες ηλικίες του πληθυσμού διότι δεν θεωρούνται ανταγωνιστικοί μιας και δεν είναι σε θέση να είναι γνώστες των τελευταίων επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων.
* Λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα κατάσταση, όπου αν κάποιος εργαζόμενος θέλει να παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο και να αποκτήσει γνώση πάνω στις τελευταίες επιστημονικές εξελίξεις που τον αφορούν, πληρώνει υπέρογκα ποσά σε διάφορα κερδοσκοπικού χαρακτήρα και αμφιβόλου ποιότητας κέντρα (ΙΕΚ κ.α.) του εσωτερικού και κυρίως του εξωτερικού,

θεωρούμε ότι είναι αναγκαία η δημιουργία ενός συγκεκριμένου θεσμικού πλαισίου για την Επαγγελματική Κατάρτιση στη χώρα μας.

Η έννοια της δια βίου  εκπαίδευσης δεν είναι καινούρια ιδέα. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 άρχισε να δημιουργείται η ανάγκη επιμόρφωσης των εργαζομένων στις νέες τεχνολογίες της εποχής.

Σύμφωνα μάλιστα με την διεθνή οργάνωση UNESCO υιοθετήθηκε ο εξής ορισμός:

«Ο όρος δια βίου εκπαίδευση και μάθηση δηλώνει ένα χωρίς όρια σχήμα που αποβλέπει στην αναμόρφωση του υπάρχοντος εκπαιδευτικού συστήματος και στην ανάπτυξη του εκπαιδευτικού δυναμικού έξω από αυτό. Η εκπαίδευση και η μάθηση δεν είναι δυνατόν να περιορίζονται στη σχολική φοίτηση, πρέπει να επεκτείνονται και να περιλαμβάνουν όλες τις δεξιότητες και όλους τους κλάδους της γνώσης, να χρησιμοποιούν όλα τα δυνατά μέσα και να δίνουν την ευκαιρία σε όλους τους ανθρώπους για πλήρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. Οι εκπαιδευτικές και σχετικές με τη μάθηση διαδικασίες στις οποίες τα παιδιά, οι νέοι άνθρωποι και οι ενήλικοι όλων των ηλικιών εμπλέκονται στη διάρκεια της ζωής τους, σε οποιαδήποτε μορφή, πρέπει να θεωρηθούν ως ένα σύνολο».

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε λόγο για τον στρουθοκαμηλισμό που διακατέχει τις παρατάξεις (ΠΚΣ, ΕΑΑΚ, ΔΙΚΤΥΟ κλπ). Ενώ λοιπόν ζητούν την ύπαρξη γενικών πτυχίων (ΕΑΑΚ και ΔΙΚΤΥΟ) - ουσιαστικά απαξιωμένων και αποκομμένων πλήρως από τις επιστημονικές και επαγγελματικές εξελίξεις – είτε πτυχίων με κάποια μορφή ειδίκευσης (ΠΚΣ), ζητούν την ειδίκευση να μας την δίνει ο ίδιος ο εργοδότης (κάτι που είναι γενικώς αποδεκτό). Για να μας πληρώσει όμως την κατάρτιση αυτή ο εργοδότης είναι αυτονόητο και εύκολα αντιληπτό ότι πρέπει να υπάρχουν κάποιου τέτοιου είδους κέντρα που να μπορούν οι εργαζόμενοι να καταρτιστούν, τα οποία όμως αποστρέφονται με βδελυγμίας!!! Από την μια λοιπόν αναγνωρίζουν την ανάγκη της κατάρτισης και από την άλλη κάνουν αρνούνται οτιδήποτε έχει σχέση με αυτήν. Η διπροσωπία αυτή όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά μια αδυναμία των εν λόγω παρατάξεων να δώσουν πειστικές και γνήσια αριστερές και προοδευτικές λύσεις στα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας.

Ας σκεφτούμε λοιπόν την περίπτωση ενός ανθρώπου που τελείωσε την το ΚΑΤΕΕ Αθηνών ή τη ΣΕΛΕΤΕ πριν από 20 χρόνια! Πως είναι δυνατόν να γνωρίζει σήμερα όλες τις νέες τεχνολογίες και τις επιστημονικές εξελίξεις αν δεν παρακολουθεί τα διάφορα συνέδρια και σεμινάρια πάνω στο αντικείμενό του;

Αυτή τη στιγμή λοιπόν η γνώση αυτή του παρέχεται σε ορισμένες περιπτώσεις μέσα στο χώρο δουλειάς του (όπως για παράδειγμα σε μία βιομηχανία) με έξοδα είτε των εργοδοτών, είτε του ίδιου και στις περισσότερες περιπτώσεις πηγαίνει αναγκαστικά σε σεμινάρια στο εξωτερικό είτε σε διάφορα ΙΕΚ πληρώνοντας δίδακτρα.

Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι μια από τις βασικές αιτίες που οδηγούς σε υψηλά ποσά ανεργίας είναι η έλλειψη επαγγελματικής κατάρτισης. Με απλά λόγια οι περισσότεροι άνεργοι είναι αυτοί που είναι ανειδίκευτοι.

Ως νέοι σοσιαλιστές και ως υπεύθυνοι άνθρωποι θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι ανάγκη της ίδιας της κοινωνίας η δημιουργία ΙΔΒΕ εντός των Δημόσιων Ιδρυμάτων της Ανώτατης Εκπαίδευσης τα οποία όμως να είναι δωρεάν, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στους ανέργους.

Η πρότασή μας για τα ΙΔΒΕ δεν προϋποθέτει την δημιουργία ενός νέου ΤΕΙ για εργαζομένους εντός του ήδη υπάρχοντος. Δεν μιλάμε για ένα εντελώς διαφορετικό οργανισμό από αυτόν του ΤΕΙ. Τα μαθήματα τα οποία γίνονται στα ΙΔΒΕ θα είναι σεμιναριακού χαρακτήρα που θα οδηγούν στην απόκτηση πιστοποιητικού παρακολούθησης (αντίστοιχου με αυτό που δίδεται και τώρα στα διάφορα επιστημονικά συνέδρια και σεμινάρια) και όχι στην απόκτηση πτυχίου, δηλαδή στην απόκτηση ξεχωριστών επαγγελματικών δικαιωμάτων από αυτά που δίνουν ήδη τα ενιαία πτυχία μας.

Mόνο με τον τρόπο αυτό, θα είναι σε θέση να εκπληρώσουν το σκοπό (διαρκή ενημέρωσή μας πάνω στις επιστημονικές εξελίξεις της εποχής) για τον οποίο ιδρύονται. Έτσι, θα δίνεται η δυνατότητα σε όλους όσους το επιθυμούν, να ανανεώνουν τις γνώσεις τους πάνω στις τελευταίες τεχνολογίες - εξελίξεις. (Αρχή)

 

---

Ανασυγκρότηση του Φοιτητικού Κινήματος (Αρχή)

Είναι κοινά αποδεκτό πως την τελευταία δεκαπενταετία το Φοιτητικό Κίνημα στη χώρα μας βρίσκεται σε κρίση και αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας και σοβαρής και συγκροτημένης λειτουργίας.

Η ευθύνη για την αρνητική πορεία του Φοιτητικού Κινήματος και των οργάνων του (σύλλογοι φοιτητών, Ε.Φ.Ε.Ε.) ανήκει σε όλες τις παρατάξεις. Μεγάλη είναι και η ευθύνη που βαραίνει και τη δική μας παράταξη γιατί συνεισφέραμε και εμείς με τη δράση μας στη δημιουργία αυτής της κατάστασης. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να αξιοποιήσουμε την δυνατότητα που μας έδωσε ο νόμος 1268 του 1982 που καθιέρωνε τη συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης των ιδρυμάτων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι λειτουργήσαμε με βάση μια στενή μικροκομματική λογική και πολλές φορές με έλλειψη προγραμματισμού δράσης της οργάνωσης και ουσιαστικής λειτουργίας, κάτι το οποίο έδωσε σε αρκετούς εκπροσώπους μας στα όργανα συνδιοίκησης την ευκαιρία να ασκήσουν «προσωπική πολιτική», πλήττοντας σημαντικά την αξιοπιστία μας και ως παράταξη αλλά και ως Φοιτητικό Κίνημα γενικότερα.

Σήμερα υπάρχει ανάγκη να προχωρήσουμε με τολμηρά βήματα και με βάση έναν συνολικό σχεδιασμό για την αλλαγή της δομής του Φοιτητικού Κινήματος και την καθιέρωση δομών και λειτουργιών που θα ανατρέψουν το σημερινό κλίμα αμφισβήτησης και θα δώσουν τη δυνατότητα στους φοιτητές να παρέμβουν ουσιαστικά και να λειτουργήσουν με βάση τις σημερινές συνθήκες και ανάγκες.

Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο, είναι αναγκαίο οι ίδιες οι φοιτητικές παρατάξεις να υπερβούν τους εαυτούς τους και να αντιληφθούν επιτέλους ότι ο ρόλος τους είναι η κατάθεση θέσεων και προτάσεων για τα προβλήματα των πανεπιστημίων και της νέας γενιάς γενικότερα. Επίσης θα πρέπει να αντιληφθούν ότι οφείλουν να παρεμβαίνουν ουσιαστικά στα όργανα συνδιοίκησης των ιδρυμάτων διεκδικώντας την υλοποίηση των θέσεων τους συνεισφέροντας έτσι στη δημοκρατική και ουσιαστική λειτουργία των συλλογικών οργάνων των φοιτητών και κυρίως στο ανώτερο όργανο που είναι η Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου.

Η προβληματική αυτή κατάσταση, όσον αφορά τη λειτουργία και τον συντονισμό των δύο αυτών κορυφαίων για το Φοιτητικό Κίνημα, οργάνων (ΕΦΕΕ και ΕΣΕΕ) μπορεί να λυθεί με ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο από αυτό που ισχύει όλα αυτά τα χρόνια. Το προβληματικό συγκεντρωτικό σύστημα που ισχύει αυτή τη στιγμή θα πρέπει να δώσει τη θέση του στην περιφερειακή συγκρότηση του Φοιτητικού Κινήματος.

Έτσι, σε πρώτο επίπεδο προτείνουμε την δημιουργία ενός πρωτοβάθμιου οργάνου, το Περιφερειακό Συμβούλιο Φοιτητών, που θα απαρτίζεται από 9 μέλη (Φοιτητές Πανεπιστημίων και Σπουδαστές ΤΕΙ). Το όργανο θα εκλέγεται με βάση τα συγκεντρωτικά εκλογικά αποτελέσματα των φοιτητικών παρατάξεων της εκάστοτε περιφέρειας, όπως ακριβώς εκλέγονται και τα Δ.Σ. των Φοιτητών στους συλλόγους, δηλαδή με απλή αναλογική. Η σύνθεση του Περιφερειακού Συμβουλίου, η αναλογία δηλαδή της εκπροσώπησης ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ-Τ.Ε.Ι., θα προέρχεται αναλογικά, από τη συμμετοχή των φοιτητών στις φοιτητικές εκλογές σε κάθε κομμάτι της Ανώτατης Εκπαίδευσης, δηλαδή ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ-Τ.Ε.Ι. Θα δημιουργηθεί λοιπόν Περιφερειακό Συμβούλιο Φοιτητών ανά περιφέρεια της χώρας (όπου υπάρχουν ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ και ΤΕΙ) και με τον τρόπο αυτό θα συντονίζεται η δράση των Φοιτητικών Συλλόγων σε τοπικό επίπεδο. Επίσης η δραστηριοποίηση του οργάνου αυτού έχει να κάνει με την άμεση υλοποίηση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων των Φοιτητικών Συλλόγων.

Το σύνολο των εκλεγμένων μελών όλων των Περιφερειακών Συμβουλίων θα απαρτίζουν την Ενιαία Βουλή των Φοιτητών και η οποία θα εκλέγει μια 11 μελή Γραμματεία και τον Πρόεδρό της, και η οποία  θα αναλάβει το συντονισμό των δράσεων και τη διασύνδεση των Συλλόγων σε όλη τη χώρα, καθώς και την δημιουργία τομέων δράσης πάνω σε ζητήματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Η Βουλή των Φοιτητών θα εκλέγεται κάθε δύο χρόνια, όπως επίσης και τα Δ.Σ. των Φοιτητικών Συλλόγων και τα Περιφερειακά Συμβούλια, καθώς έτσι το Φοιτητικό Κίνημα θα απεμπλακεί από συντεχνιακές λογικές.

Η Π.Α.Σ.Π., μην έχοντας να φοβηθεί τίποτα καλεί τις λοιπές παρατάξεις των απερχόμενων Κ.Σ. ΕΣΕΕ και ΕΦΕΕ σε κοινή έκδοση φοιτητικών αποτελεσμάτων και διοχέτευσή τους στα Μ.Μ.Ε. από ανεξάρτητη κι έγκυρη εταιρεία δημοσκοπήσεων.

Κρίνουμε ως απαραίτητα τα παραπάνω βήματα, ως ριζοσπαστικές αλλαγές αναζωογόνησης του Φοιτητικού Κινήματος και πλήρους αναδιάρθρωσής του. Μόνο έτσι το Ελληνικό Φοιτητικό Κίνημα μέσω της ESU στην οποία πρέπει να μετάσχει ισότιμα με τα υπόλοιπα Φοιτητικά Κινήματα των χωρών της Ε.Ε. θα μπορέσει να εκφράσει δυναμικά ρηξικέλευθες απόψεις, θέσεις και προτάσεις για την Ευρωπαϊκή Ανώτατη Εκπαίδευση με βάση το διάλογο και την αρχή της επικύρωσης της λαϊκής φοιτητικής θέλησης.

Μόνο έτσι η Πολιτεία θα αρχίσει να αντιμετωπίζει τους φοιτητές ως ισότιμους συνομιλητές.

Συνοπτικά η Π.Α.Σ.Π. προτείνει:

* Άμεση διενέργεια Πανσπουδαστικών Συνεδρίων.
* Κοινή Έκδοση αποτελεσμάτων των Φοιτητικών Εκλογών.
* Δημιουργία Περιφερειακών Συμβουλίων.
* Αντί της ΕΦΕΕ και της ΕΣΕΕ, δημιουργία της Ενιαίας Βουλής των Φοιτητών με 11μελή Εκτελεστική Γραμματεία και με Πρόεδρο που θα την εκπροσωπεί σε όλες τις θεσμικές συμμετοχές της.
* Εκσυγχρονισμός των καταστατικών των Φοιτητικών Συλλόγων.
* Συμμετοχή της Βουλής των Φοιτητών στην ESU.
* Φοιτητικές Εκλογές κάθε 2 χρόνια. (Αρχή)

 

• Διακήρυξη Πανελλήνιας Αγωνιστικής Σπουδαστικής Παράταξης

 

Έχουν περάσει 33 χρόνια από την ίδρυση της Πανελλήνιας Αγωνιστικής Σπουδαστικής Παράταξης, η οποία δημιουργήθηκε εμπνεόμενη από τις διαχρονικές αξίες της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Λαϊκής Κυριαρχίας, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και των Δημοκρατικών διαδικασιών που παραμένουν επίκαιρες στο πέρασμα του χρόνου και αποτελούν το ιδεολογικό τετράπτυχο της ιδρυτικής διακήρυξης του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Βασικός στόχος της, η περαιτέρωενδυνάμωση του φοιτητικού κινήματος στη μεταπολίτευση καθώς και η ανατροπή των αυταρχικών και συντηρητικών δομών των ελληνικών πανεπιστημίων και της κοινωνίας ευρύτερα. Οι φοιτητές που συμπορεύτηκαν όλα αυτά τα χρόνια με την ΠΑΣΠ, συνέβαλαν ουσιαστικά με τον αγώνα τους στον εκδημοκρατισμό και την αναβάθμιση των ελληνικών Πανεπιστημίων, την κατοχύρωση και προάσπιση του ακαδημαϊκού ασύλου και τον περιορισμό της καθηγητικής αυθαιρεσίας και την κατάργηση της έδρας. Επιστέγασμα αυτών των διεκδικήσεων αποτέλεσε η ψήφιση και εφαρμογή του προοδευτικού Νόμου Πλαίσιο 1268/82, που έκανε πράξη την ΑΛΛΑΓΗ στα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα και η ίδρυση των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, μέσα από τον νόμο 1404/83.

Ωστόσο τα τελευταία χρόνια τα ελληνικά Πανεπιστήμια και ΤΕΙ κυριαρχούνται από ένα πολυδιάστατο συντηρητικό κατεστημένο και βάλλονται από τη διαρκή απειλή της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της γνώσης.

Η φοιτητική και σπουδαστική νεολαία εμπνεόμενη από τις κινητοποιήσεις του ’90-’91 και του 2006 ενώνεται, αφυπνίζεται και είναι έτοιμη να ανατρέψει καθετί συντηρητικό που αναστέλλει την πρόοδο της χώρας μας.

Τα ελληνικά Πανεπιστήμια και ΤΕΙ δυστυχώς καθημερινά γίνονται έρμαια συνδιαλλαγών και υπογείων συμφερόντων που είναι υπεύθυνα σε μεγάλο βαθμό για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανώτατη εκπαίδευση. Τη στασιμότητα, την αδράνεια, τη συνδιαλλαγή, τα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία ευνοεί η συντηρητική παράταξη, δηλαδή τα μάτια και τα χέρια της Δεξιάς στις σχολές.

Γνωρίζοντας ότι η κατάσταση αυτή πρέπει να αλλάξει και

• Υπερασπιζόμενοι τη Δημόσια και δωρεάν Παιδεία και την καθημερινή διεύρυνσή της.
• Έχοντας συνείδηση του χρέους μας απέναντι στις γενιές που αγωνίστηκαν για την ελευθερία, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα,
• Κρατώντας άσβεστο το αγωνιστικό μήνυμα  της εξέγερσης της 17^ης Νοέμβρη,
• Εμπνεόμενη από παγκόσμια φοιτητικά κινήματα, όπως το Μάη του ’68,

η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη διακηρύττει την οργανωτική της αυτονομία και αυτοτέλεια.

Στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία ρου 21^ου αιώνα, η οποία χαρακτηρίζεται από την ανισότητα, την ανεργία, την υπερσυγκέντρωση του πλούτου,

Στην παγκόσμια καθημερινή μάχη μεταξύ των λαών που χαρακτηρίζεται από πολεμικές συρράξεις, ιμπεριαλιστικές τάσεις και τρομοκρατικές επιθέσεις,

Στη συνεχή καταστροφή του περιβάλλοντος, στην έξαρση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, στην υποβάθμιση της ανθρώπινης ύπαρξης και στην ισοπέδωση των πολιτισμών,

Πιστεύουμε πως μπορούμε να αναπτύξουμε με τις δράσεις μας, στις βάσεις της σύγχρονης Αριστεράς και του Σοσιαλισμού, μια πολυσυλλεκτική και μαζική παράταξη που να εκφράζει όλους τους προοδευτικούς και δημοκράτες φοιτητές.

Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη, έχοντας ως βασικές ιδεολογικές αξίες, την Ελευθερία σκέψης και έκφρασης, τη Δημοκρατία, την Ισότητα, την Αλληλεγγύη, την Κοινωνική Δικαιοσύνη και την αναβάθμιση των σπουδών στην υπηρεσία του ανθρώπου, παλεύει για την εδραίωση αυτών των αξιών στα ελληνικά πανεπιστήμια και ΤΕΙ, αλλά και στην κοινωνία ολόκληρη.

Τα ερείσματα και η δράση της δεν περιορίζονται στον ελλαδικό χώρο. Επιδιώκει ένα σοσιαλιστικό και προοδευτικό διεθνισμό που θα είναι ικανός να δώσει πειστικές λύσεις στα παγκόσμια προβλήματα.

Ακόμα  και αν η Ευρώπη του 21^ου αιώνα έχει κάνει μια συντηρητική στροφή σε όλα τα επίπεδα, θεωρούμε πως η Ευρώπη των λαών δεν είναι όνειρο, αλλά ένα όραμα που μπορεί να γίνει πράξη μέσα από τους διαρκείς αγώνες για δικαιοσύνη, ισότητα, σεβασμό στη διαφορετικότητα και στον άνθρωπο.

Η ΠΑΣΠ αντιλαμβάνεται τα εκπαιδευτικά ιδρύματα εκτός από χώρους παραγωγής γνώσης, αλλά και φορείς νέων, ανανεωτικών και ανατρεπτικών ιδεών για μια καινούρια κοινωνία. Το φοιτητικό κίνημα καλείται να παίρνει θέση και να δίνει λύσεις στα ζητήματα της κοινωνικής ασφάλισης, ανεργίας, της φτώχειας, του περιβάλλοντος, της τεχνολογίας και πολλών άλλων κοινωνικών προβλημάτων.

Αποσαφηνίζοντας τα παραπάνω η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη είναι:

Σοσιαλιστική στην ιδεολογία, δημοκρατική στην οργάνωση και αυτοδύναμη στην παραγωγή λόγου και δράσης, εκφράζει τη δική της άποψη για τα δρώμενα και ασκεί θαρραλέα κριτική στα κακώς κείμενα του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ, της κοινωνίας και της εκάστοτε κυβερνητικής πρακτικής.

Σύγχρονη και προοδευτική, δε μένει αγκυλωμένη στο παρελθόν, αλλά ζει την εποχή της και διαμορφώνει το μέλλον.

Συνεπής και υπεύθυνη δύναμη, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησης των δικαιωμάτων του φοιτητή και του σπουδαστή και της αξιόπιστης εκπροσώπησής του στα όργανα συνδιοίκησης του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ μακριά από κάθε φαινόμενο συνδιαλλαγής που προσβάλλει την αξιοπρέπεια των φοιτητών. Καταγράφει τα προβλήματα, ακούει την αγωνία του φοιτητή, τη μεταφέρει εκεί που πρέπει να ακουστεί και την υποστηρίζει με μαχητικότητα και ανιδιοτέλεια.

Η φωνή της ΠΑΣΠ, μια φωνή που ακούγεται και λαμβάνεται υπόψη στα κέντρα των αποφάσεων, είναι – σε τελική ανάλυση – η φωνή των φοιτητών και των σπουδαστών.

Η αυτόνομη δράση στοχεύει στην ενεργοποίηση των φοιτητών γύρω από τα καθημερινά προβλήματα χωρίς να αποκτούν κομματική ταυτότητα, στην ουσιαστικοποίηση της φοιτητικής συμμετοχής και παρέμβασης στα όργανα συνδιοίκησης και κυρίως στο σεβασμό της αυτονομίας του φοιτητικού κινήματος. ,

Η ΠΑΣΠ καλεί την φοιτητική και σπουδαστική νεολαία να οργανωθεί στις τάξεις της και να συμμετάσχει ενεργά στις αποφάσεις και τη δράση της. Σε καλεί να τη διαμορφώσεις και να την κάνεις δύναμη κινητοποίησης και δημιουργικής συμμετοχής για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος, ώστε να δημιουργήσουμε σύγχρονα, ανθρώπινα και δημοκρατικά εκπαιδευτικά ιδρύματα.